Jemioła pospolita (Viscum album)
W dawnych czasach jemioła była uważana za roślinę magiczną i leczniczą. Druidzi ( kapłani celtyccy) uważali ją za dar niebios i środek na wszystkie choroby. W czasie uroczystych ceremonii kapłani ścinali ją złotymi mieczami i sierpami, podkreślając tym samym jej szczególną wartość. Dziś kojarzona jest głównie z bożonarodzeniową tradycją, gdzie pocałunek zakochanych tuż pod jemiołą miałby przynieść parze szczęście. Mało kto zdaje sobie jednak sprawę, że ta bądź co bądź pasożytnicza roślina ma niezwykłe właściwości o bardzo szerokim spektrum działania.
Kiedy i gdzie zbierać jemiołę?
Jemiołę zbiera się od początku października do połowy grudnia oraz w marcu i kwietniu. Zbiera się liście i małe gałązki, które tnie się na małe kawałki i suszy. Surowiec zebrany w innych miesiącach nie ma właściwości leczniczych. Najsilniej działającą jest jemioła rosnąca na dębach i topolach. Ale ta która rośnie na jodłach sosnach lub drzewach owocowych również ma działanie lecznicze.
Bardzo ważne jest, żeby zbierać jemiołę z drzew oddalonych od dróg, miast i pól uprawnych nawożonych chemicznie. Jemioła jako pasożyt żywi się sokami drzewa na którym bytuje. Jeśli drzewo znajduje się w zanieczyszczonym środowisku, to siłą rzeczy skumuluje w sobie szkodliwe substancje.
A dlaczego tak dużo jemioły na „zakazanych terenach”? Ponieważ to ulubione siedliska ptaków, a to właśnie ptaki roznoszą nasiona jemioły w kale lub czyszcząc dziub wcierają lepkie owoce jemioły w gałęzie drzewa.
Czy jemioła jest trująca?
Liście i łodygi jemioły nie są toksyczne lecz owoce przyjmowane do wewnątrz mają takie właściwości.
Jakie substancje zawiera jemioła?
- lektyny (specyficzne białka)’,
- polisacharydy,
- poliole (alkohole cukrowe) ,
- aminokwasy,
- flawonoidy,
- fitosterole,
- kwasy ( oleanolowy, ursolowy, betulinowy ).
- śladowoe ilości cynku wapnia, potasu.
Jemioła zawiera też peptydy Kuttana , które zwiększają liczbę limfocytów we krwi (działanie immunostymulujące) oraz wiskotoksyny (zwiększają one aktywność immunologiczną zdrowych komórek).
W latach 20 XIX w. badania naukowe wykazały , że składniki zawarte w jemiole działają antynowotworowo.
Działanie jemioły:
- wpływa korzystnie na działanie gruczołów i jest środkiem pobudzającym przemianę materii
- leczy trzustkę ( usuwa przyczynę cukrzycy )
- działa w przypadkach zakłócenia równowagi hormonalnej
- jest środkiem przeciwko zwapnieniu tętnic
- zalecana jest przy udarze mózgu
- stosowana jest jako środek hamujący krwawienie
- jest środkiem nasercowym (obniża podwyższone ciśnienie lub podwyższa ciśnienie zbyt niskie ) -ustępują dolegliwości związane z nieprawidłowym ciśnieniem krwi , uderzeniami krwi do głowy, szumami w uszach, zaburzeniami widzenia. Przeciwdziała uszkodzeniom serca.
- usuwa zaburzenia miesiączkowe , powtórne krwawienie w czasie połogu
- usuwa dolegliwości okresu przekwitania z kołataniem serca, częstoskurczem ,uderzeniami gorąca , uczuciem niepokoju i dusznościami
- świeży sok z jemioły może usunąć niepłodność kobiecą
Jak stosować jemiołę?
Jemiołę można stosować w formie herbatki , soku , maści (z owoców)
- Herbatka (rekomendowana) – przygotowuje się ją w formie zimnego wyciągu. 1 łyżeczkę jemioły zalać 3/4 szklanki zimnej przegotowanej wody. Odstawić na 1/2 godziny. Po tym czasie odcedzić, podgrzać lekko i wypić.
- Świeży sok– świeże liście i łodygi myje się i gdy są jeszcze wilgotne wyciska się z nich sok
- Maść – świeże białe owoce jemioły miesza się na zimno ze smalcem (zastosowanie zewnętrzne przy odmrożeniach)
